Onze zender

Vooraf stond vast dat het geen transistorbak ging worden maar een lekker ouderwetse lampenzender.

Het is een zelfbouw drietrapszender geworden, bestaande uit een VFO (variabele frequentie oscillator), een buffer/versterker en een anode/schermrooster gemoduleerde eindtrap.
Op de primaire van de modulatie trafo staan twee PL504’s van een Braun CSV60 (1962) in balans.
Een modulator met twee 807’s in swinging screen sturing is in aanbouw.

Voor compressie en begrenzing is een Behringer MDX 2100 in gebruik.
Er wordt uitgekeken naar een Orban Optimod 9000A, 9100, 9200 of een 9300..

Als de zender op temperatuur is varieert de frequentie nauwelijks en blijft met beperkte temperatuur schommelingen binnen 30Hz. Het op temperatuur laten komen kan een uur duren vandaar dat we door de fa. Klove een 1134 kHz kristal hebben laten maken.
Dit is nog niet operationeel.

Over de buffer/versterker met een EL84 valt weinig te zeggen.

De eindtrap bestaat uit twee 807’s. Eén exemplaar is voldoende om het max PEP vermogen te kunnen leveren, maar de impedantie van twee exemplaren sloot beter aan op de toegepaste modulatie trafo (Elektrodump).
Het draaggolf vermogen wordt simpelweg geregeld met een variac waarop de primaire van de hoogspanningstrafo is aangesloten.

Om harmonischen zoveel mogelijk in de zender te onderdrukken zijn de eerste twee trappen afgestemd.
In de oscillator vindt frequentie verdubbeling plaats om elektromagnetische terugwerking van de eindtrap te voorkomen.
Koppeling tussen de trappen is capacitief.
De eindtrap is via een een pi-filter, een 50 ohm koppelspoel en een low-pass filter aan de antenne gekoppeld.

De antenne is momenteel een spoelantenne met een verticale straler.

Wordt vervolgd.